Elena Vega, on bir günlük oğlu Nicolás’ı göğsüne bastırarak Herrera & Asociados’un otuz dördüncü katındaki toplantı odasına girdiğinde içeride bir anda sessizlik oldu.
Uzun masanın diğer ucunda kocası Alejandro oturuyordu.
Yanında ise aylarca yalnızca “iş ortağı” olduğunu söylediği Valeria vardı.
Alejandro Elena’yı baştan aşağı süzdü.
— Bebeği buraya getirmen gerçekten gerekli miydi?
Elena cevap vermedi.
Avukatı Margarita Chávez deri dosyasını masaya bıraktı.
Alejandro’nun avukatı boşanma sözleşmesini önüne itti.
Şartlar acımasızdı.
Alejandro evleri, şirket hisselerini ve neredeyse tüm ortak varlıkları kendi adına istiyordu. Elena’ya ise sınırlı bir ödeme teklif ediliyordu.
Alejandro arkasına yaslandı.
— İmzala, Elena. Sana ve bebeğe yeterince para bırakıyorum. Bundan daha fazlasını istemen gerçekçi değil.
Eskiden olsa Elena belki sessizce başını eğerdi.
Ama o kadın artık yoktu.
Margarita klasörü açtı.
— Önce bazı belgeleri görmeniz gerekiyor.
İlk belge, Alejandro’nun ailesinin yıllardır yönettiği Vega Hospitality şirketine aitti.
İkinci belge ise şirketin kuruluş sözleşmesiydi.
Alejandro kaşlarını çattı.
— Bunların boşanmayla ne ilgisi var?
Elena ilk kez konuştu.
— Şirketin yüzde 51’i hiçbir zaman sana ait değildi.
Alejandro güldü.
Sonra Margarita masaya Elena’nın babasından kalan miras belgelerini koydu.
Yıllar önce, şirket iflasın eşiğindeyken Elena’nın babası büyük bir yatırım yapmış ve çoğunluk hisselerini kızının adına almıştı. Elena, evliliğini korumak için şirket yönetimini Alejandro’ya bırakmıştı.
Ama mülkiyeti hiç devretmemişti.
Alejandro belgeleri tekrar tekrar okudu.
Yüzündeki kendinden emin ifade yavaşça kayboldu.
— Bu doğru olamaz.
— Doğru, dedi Margarita. Ve dün gece yönetim kurulu Elena Hanım’ı çoğunluk hissedarı olarak resmen tanıdı.
Valeria sessizce sandalyesinden uzaklaştı.
Elena Nicolás’a baktı ve ardından kocasına döndü.
— Sen beni evden uzaklaştırırken, doğumda yanımda bile yokken, bana hiçbir şeyim olmadığını düşündürdün.
Alejandro’nun sesi düştü.
— Elena, bunu konuşabiliriz.
— Konuşacak bir şey kalmadı.
Boşanma birkaç hafta içinde sonuçlandı.
Elena evlilikten hakkı olan payı aldı, ancak Alejandro’nun kişisel mallarına dokunmadı.
Şirketi de kapatmadı.
Yüzlerce çalışanın geçimini riske atmak istemiyordu.
Alejandro ise genel müdürlük görevinden alındı ve yönetim kurulundaki yetkilerini kaybetti.
Aylar sonra Elena, Nicolás’ı kucağına alarak babasından kalan şirket binasının önünde durdu.
Margarita ona dönüp sordu:
— Pişman mısın?
Elena oğlunun yüzüne baktı.
— Hayır. Çünkü o gün boşanma masasına kaybetmeye gelmedim.
Hafifçe gülümsedi.
— Hayatımı geri almaya geldim.